boekenbol.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen

In het boek van Lisette Beentjes uit 2012 komen allerlei verhalen voor rondom hartezeer. Het onderstaande verhaal raakte me wel:

"God wat vond ik ze ergerlijk samen. Als puber fietste ik eens met mijn vader mee naar zijn werk. Onderweg stopte hij ergens om smeerolie te kopen. Ik wist wel waar dat voor was, want ik sliep naast hun kamer. De volgende dag kraakte het bed van mijn ouders niet meer zodat ik niet mijn hoofd onder de dekens hoefde te stoppen.

Ze gedroegen zich als verliefde pubers, zo lang als ik me kan herinneren. Ik was jaloers op vriendjes en vriendinnetjes van wie de ouders geen enkele interesse in elkaar toonden.

Bij hun 50-jarig huwelijk hebben mijn broers en ik ze er nog uitgebreid mee gepest, tot groot genoegen van alle aanwezigen. Twee weken later was mijn moeder dood. Hartaanval. De dag dat mijn moeder gecremeerd werd, konden we de foto's van het feest ophalen.

Mijn vader werd een kind. Hij was zijn baken kwijt. Waste zich niet, at niet en begon te drinken. Ik dacht dat het een schreeuw om hulp was. Mijn oudste broer en ik waren zoveel mogelijk bij hem, maar het was zinloos. Hoe arrogant, te denken dat je het verschil kunt maken. Hij wilde helemaal niet geholpen worden.

Er stond één fles Spa in de koelkast. Het enige wat daar Spa aan was, was het etiket. Mijn vader verdoofde zich dag in, dag uit met pure jenever. Hij verloor zijn waardigheid en ik zag het besef in zijn ogen. Dat vond ik erger dan zijn drankzucht. Maar het duurde niet lang voor hij de schaamte voorbij was. Het verdriet maakte hem weerloos.

De kleffe man met de ondeugende pretogen zou ik nooit meer zien. Voor mijn vader was het over en uit. Zijn poreuze armen verdroegen geen voedsel meer. De dag dat we hem vonden, gestikt in zijn eigen braaksel, lagen de foto's van het huwelijksfeest om hem heen. De dokter tekende de papieren. Bij doodsoorzaak stond 'overmatig alcoholgebruik'. Wij wisten beter." (pp.57-59)

Reacties

 

 

Hieronder volgt een citaat uit een boek van Michael Newton uit 2012, getiteld 'Herinneringen van na de Dood: het bestaan tussen de levens in':

"Ik vraag Gret om iets meer te vertellen over het werk van haar groep. Ze is erg terughoudend en tast naar de juiste woorden om het te beschrijven. 'Energie aanpassen om ze (geïncarneerde wezens) af te stemmen op spirituele energie...om ze sneller te maken...om hun energie sneller te maken. Want wanneer ze intensiever trillen, voelen ze zich beter. Ze staan dan open voor meer kennis, om meer te leren. Het helpt hen vooruit, als mens en als ziel. Het brengt zielsenergie in de menselijke vorm." (p.200)

Reacties

 

In de Anastasia-serie zijn maar liefst 9 boeken verschenen. Inmiddels ben ik gevorderd tot het achtste boek en daaruit wilde ik toch even een mooie gedachte overnemen, ter inspiratie in deze mechanische google-wereld.

"If we really listen to our hearts, together, we ought to go from simply talking about spirituality to its material embodiment. One hectare is but a tiny dot on the face of our planet Earth. But millions of these dots will transform the whole planet into a flourishing garden. Trillions of flower petals, along with the happy smiles of children and oldsters will tell the Universe that the people of the Earth are ready for a grand co-creation.

And the planets of the Universe will respond: "We're waiting for you Man. We're waiting for you, worthy son of God!" (p. 204, The New Civilisation by Vladimir Megré)

Reacties

In een wereld waar de prikkels je van alle kanten om de oren vliegen is het een hele kunst om de rust te vinden om aandacht te schenken aan de innerlijke wereld, om weer te proberen contact te leggen met de mogelijkheid om je te verbinden met diepere lagen van jezelf. 

In een boek van Alberto Villoldo & David Perlmutter, Het Verlichte Brein: sjamanisme en neurowetenschap wordt een interessant concept aangereikt dat wat meer aandacht verdient:

"In een leerzaam verhaal van de Amerikanen van de Great Plains bezoekt een jonge Indiaan zijn grootvader en zegt: ' Er zitten twee wolven in mij. De ene wil doden en vernietigen, de andere wil vrede stichten en schoonheid scheppen. Welke van de twee zal er winnen, grootvader?' De oude man antwoordt: 'Degene die jij voedt.'

Ook jij hebt de keus: voed de wolf van chaos en verwarring, de wolf die je van je positieve gedachten berooft en je wezen verslindt, of voed de wolf van innerlijke rust, die je geest de gelegenheid geeft om net zo te worden als het stille meer en je toegang verschaft tot de eigenschappen en gaven van je hogere brein." (pp. 32-33)

Reacties
Terwijl ik zojuist nietsvermoedend het boek 'Compassievol Leven: van mindfulness tot heartfulness'  van van den Brink & Koster (2012) aan het lezen was, werd ik getrakteerd op een nieuwe term die ik toch graag even wil archiveren op deze boekenbol.
 
Het betreft de term urge-surfing die klaarblijkelijk door S. Bowen is gebruikt in het boek Mindfulness-Based Relapse Prevention for Addictive Behaviors.
 
Hieronder een beschrijving uit het boek van Erik van den Brink en Frits Koster:
 
"Het mindful observeren van een innerlijke drang of heftig verlangen, zonder in die neiging mee te gaan om er gehoor aan te geven, net zo lang als nodig is om te ervaren dat het verlangen ook kan afnemen en uitdoven, wordt wel 'urge-surfing' genoemd." 
 
Wil je overigens oefenen met heartfulness en woon je in de regio Nijmegen stuur dan een mail. Zodra er een groep van 3 of 4 mensen is kunnen we gratis gaan experimenteren met de mogelijkheden.
Lees meer...
Af en toe pak ik er een Herman Brusselmans bij, en ik kan het dan niet laten om daar ook regelmatig hartelijk om te lachen. Hieronder een fragment uit het boek 'De Droogte' uit 2003 waarin de hoofdpersoon Fazio, terwijl hij ene Taaf achterop zijn Honda heeft zitten, aan twee personen die voor hun huis op een bankje zitten, vraagt waar de meest dichtbijzijnde Fortisbank is.
 
"'De Fortisbank?', zei hij. 'Melva, weet jij of hier in de buurt een Fortisbank zit?' 
- 'Bah neen, Dolf, waarom zou ik dat weten? Ik weet met moeite hoe ik mijn eigen naam moet schrijven.' Ze schaterde luidkeels.
 
Dolf deed meteen met haar mee.'Ja,' hikte hij na een tijd, 'Melva is niet van de slimste. Je mag haar opsluiten in de Fortisbank en nog zou ze vragen: waar ben ik in godsnaam weer aanbeland?' 
 
Melva onderbrak met moeite haar lachbui om te melden: 'Ik ben een van de domste wijven die op deze stoel hebben gezeten!' Daarna zette ze haar lachbui verder, hierbij geflankeerd door Dolf, die van de dolle pret bijna op de grond stuikte.
 
Taaf tikte op m'n schouder. ' Wat is het nu weer met jou?' snauwde ik. 'Kan een mens dan nooit eens met rust gelaten worden?!' Het schiet me te binnen dat ik zelf weet waar een filiaal van de Fortisbank is,' zei hij.

'Zeg het dan,' zei ik. 'Waar is het?'
'Laat me even nadenken.'
'Vijf minuten, Taaf. Geen minuut langer.'
 
Ik stak een  sigaret op. Eindelijk waren Dolf en Melva uitgelachen. Het valt me op dat sommige echtparen nog geregeld gedeelde buien van plezier hebben. Hoe slagen ze daarin, na al die jaren? Er moeten toch een geheim zijn? Je leest er wel 'ns over in de weekendbijlage van de krant, maar helemaal wijs raak er daarom niet uit.
 
'Dolf en Melva,' zei ik, 'hoe doen jullie dat, zo samen op een simpele manier gelukkig zijn?'
'Elkaars domheid appreciëren,' zei Dolf
'Hoe bedoel je dat, Dolf?' vroeg Melva.
Alweer zetten beiden het op een schateren van het jewelste.
'In een relatie moet nu en dan een beetje humor zijn,' zei Dolf
'Als het maar niet teveel is!' riep Melva.
 
Daar gingen ze weer. Bij mij kon er geen glimlachje af. Ik vond het gewoonweg niet grappig. Als dit het resultaat was van twintig jaar of meer huwelijksgeluk, dan was ik blij dat ik geschieden was." (pp. 90-91)
Lees meer...
Het onderstaande citaat is afkomstig van het boek 'Leven in Liefde: terug naar de bron van innerlijke kracht' (vertaald in 2002).
 
"Leest u de onderstaande ervaringen aandachtig door bij de onderstaande lijst van ervaringen en kruis aan wat u tijdens het vrijen wel eens hebt ervaren....
 
- opgetogen lachen
- gevoel van tijdloosheid
- extase
- warme stroom in uw hart
- versmelting met de partner
- een zwevende gewaarwording alsof uw lichaam verdwijnt
- een gewaarwording van warmte of zichtbaar licht dat langs uw ruggegraat omhoog gaat
- wegvallen van het ego
- zorgeloosheid
- speelsheid
- geen waarde hechten aan uw prestaties
- volledig loslaten
- expansie
- besef van heelheid, zekerheid en tegenwoordigheid
- een gezegend gevoel
- gelukzaligheid
- scherp bewustzijn van uzelf en uw omgeving
- onbegrensde liefde
- tevredenheid, rust in het diepst van uw hart." (p.164)
 
 
 
Lees meer...
Een prachtig citaat van Aldous Huxley kwam ik vandaag tegen in het boek 'Intuïtie als kompas' van Penney Peirce. Deze wil ik toch graag delen met de geestelijk geïnteresseerde medemens.
 
 
 
"In een van de Pali-geschriften staat een anekdote over de Boeddha, die bij het aanschouwen van een wonderbaarlijke levitatie door een van zijn volgelingen zou hebben gezegd: 'Dit draagt niet bij tot het bekeren van de onbekeerden en het is niet in het voordeel van degenen die al bekeerd zijn.' Daarna hervatte hij zijn toespraak over bevrijding." (p. 63)
Lees meer...
In een inspirerend e-book, getiteld the Dohrman Prophecy dat je kunt aanschaffen via www.spiritstate.com wordt op p.323 een mooie passage beschreven die ik graag met de lezers van deze boekenbol wil delen.
 
 
"A new guide can arise from these massive writings as a handbook for all genuine seekers to awaken, to be able to sustain their awakened state, and to find Truth's abode within them and within others. 
 
These seekers will become the new teachers, and over time the religions of the world will either adapt their pathways to the Real, or they will drift away to other shores." 
Lees meer...
Binnen steeds groter wordende kringen wordt gesproken over het bestaan van zogenaamde biofotonen, als zijnde lichtdeeltjes die door het lichaam worden uitgezonden. In toekomstige noëtische artikelen zal daar nog verder op worden ingegaan.
 
In deze bijdrage wil ik een stuk aandragen dat ik aantrof in het boek 'Adam: de wereld van de magic touch'. Adam is een man die in staat is om lichtfrequenties waar te nemen die door het lichaam worden uitgestraald. Op een bepaald moment spreekt hij over kanker:
 
"Sommige ziekten, in het bijzonder sommige soorten kanker, blokkeren het vrijgeven van licht, dus herkent het lichaam de ziekte niet direct als een probleem. De biochemische reacties van ons lichaam worden in gang gezet door de reacties van het lichaam op de uitstraling van biofotonen; wanneer die wordt tegengehouden door het verhullende vermogen van kanker, blijft de ziekte onzichtbaar voor het immuunsysteem van het lichaam en die die enige tijd onontdekt doorgroeien.
 
Wanneer de ziekte zich ontwikkelt, zal het licht echter krachtiger worden, totdat het lichaam zich ervan bewust wordt en erop reageert. Ik heb enige ervaring opgedaan met het onzichtbare karakter van kanker. Heel af en toe 'zie' ik geen kanker, maar is die wel zichtbaar op een scan. Het is belangrijk om te weten dat via de intenties van de mens het immuunproces nog kan worden gestimuleerd. Het feit dat de ziekte de lichtfrequenties verhult, betekent dus niet dat het lichaam geen functionerend immuunsysteem heeft." (p.71)

Adam stelt ook dat iedere ziekte een eigen karakteristieke lichtfrequentie uitzendt. Dat roept herinneringen op aan het vermeende fragment uit de ayurveda's waarin zou staan dat iedere ziekte een soort van identiteit heeft, een soort van energetische verschijningsvorm. In 'Demonen, ziektes en Ayurveda's' wordt gesproken over dit verschijnsel n.a.v. het briljante boek 'De Inwijding' van Elisabeth Haich.

Illustratie afkomstig van: Biophotons: the Light in our cells
Lees meer...


 
 
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl