Binnen steeds groter wordende kringen wordt gesproken over het bestaan van zogenaamde biofotonen, als zijnde lichtdeeltjes die door het lichaam worden uitgezonden. In toekomstige noëtische artikelen zal daar nog verder op worden ingegaan.
In deze bijdrage wil ik een stuk aandragen dat ik aantrof in het boek 'Adam: de wereld van de magic touch'. Adam is een man die in staat is om lichtfrequenties waar te nemen die door het lichaam worden uitgestraald. Op een bepaald moment spreekt hij over kanker:
"Sommige ziekten, in het bijzonder sommige soorten kanker, blokkeren het vrijgeven van licht, dus herkent het lichaam de ziekte niet direct als een probleem. De biochemische reacties van ons lichaam worden in gang gezet door de reacties van het lichaam op de uitstraling van biofotonen; wanneer die wordt tegengehouden door het verhullende vermogen van kanker, blijft de ziekte onzichtbaar voor het immuunsysteem van het lichaam en die die enige tijd onontdekt doorgroeien.
Wanneer de ziekte zich ontwikkelt, zal het licht echter krachtiger worden, totdat het lichaam zich ervan bewust wordt en erop reageert. Ik heb enige ervaring opgedaan met het onzichtbare karakter van kanker. Heel af en toe 'zie' ik geen kanker, maar is die wel zichtbaar op een scan. Het is belangrijk om te weten dat via de intenties van de mens het immuunproces nog kan worden gestimuleerd. Het feit dat de ziekte de lichtfrequenties verhult, betekent dus niet dat het lichaam geen functionerend immuunsysteem heeft." (p.71)
Adam stelt ook dat iedere ziekte een eigen karakteristieke lichtfrequentie uitzendt. Dat roept herinneringen op aan het vermeende fragment uit de ayurveda's waarin zou staan dat iedere ziekte een soort van identiteit heeft, een soort van energetische verschijningsvorm. In 'Demonen, ziektes en Ayurveda's' wordt gesproken over dit verschijnsel n.a.v. het briljante boek 'De Inwijding' van Elisabeth Haich.
In een gloednieuw boek van HP Vrijdag, Het Experimentator-effect komen allerlei voorbeelden langs van de effecten van verwachtingen op het genezings- dan wel het ziekteproces. Hieronder een fascinerend stuk dat ik toch graag even met je wilde delen:
"Een voorbeeld van zulk doemdenken is het verhaal van een man die te horen kreeg dat hij een zwarte plek op zijn long had. Drie weken later stierf de man. Niet lang daarna vonden ze een vele jaren oude röntgenfoto van hem waarbij de vlek ook al aanwezig was. Er was lichamelijk niets aan hem veranderd. Hij had zichzelf letterlijk de dood in gedacht.
Zo zijn er meer voorbeelden mensen die te horen kregen dat ze ongeneeslijk ziek waren, stierven en waarbij later bleek dat ze toch niet terminaal ziek waren geweest." (p.69)
In het kader van het presenteren van genezingsverhalen van ziektes waar de reguliere geneeskunde niet veel aan kan doen, volgt hieronder een voorbeeld afkomstig van het boek 'Bewustzijn als Medicijn' van Glenn Edwards. Het betreft hier een genezing van astma door middel van inzichten in de zogenaamde 'familieziel' via Bert Hellingers Familieopstellingen.
"Een voorbeeld: een vrouw die aan chronische astma leed, was vernoemd naar haar zus, die als baby was overleden. Haar ouders praatten nooit over het gestorven kind, en nadat ze gehoord had over het werk van Bert Hellinger, besefte ze dat ze haar gestorven zus moest erkennen en in ere houden.
Ze bezocht het graf van haar zus, nam bloemen voor haar mee en vertelde haar dat zij het eerstgeboren kind was - en verbrak daarmee haar identificatie met haar zus. Eindelijk had ze toestemming om te leven. Ze hoefde niet langer de plaats van haar gestorven zus in te nemen. Na dit gebeuren kon ze weer vrijuit ademen." (p.290)
De auteur hoorde dit verhaal tijdens een workshop familieopstellingen in 2001 van Dietrich Klinghardt.
Als je een diagnose alvleesklierkanker hebt ontvangen dan kun je verschillende dingen gaan denken: je kunt de diagnose beleven als een doemdiagnose, een nocebo, waarbij het nog slechts wachten is tot de dood volgt.
óf je kunt gaan proberen te zien dat de doemdiagnose vooral een uiting is van de tekortkomingen van de reguliere geneeskunde. Zo zou je je kunnen gaan richten op allerlei ervaringsverhalen van mensen die wél weer genezen zijn van kanker, of dat nu alvleesklierkanker is of niet.
Ook kun je proberen je bewust te zijn van de nocebo-werking van al de bezorgdheid van de mensen om je heen: ook dat geeft je geen extra boost om in een positieve vibe te komen, want volgens de energetische bewustzijnsgeneeskunde is dat een van de krachtigste manieren om je lichaam weer in staat te stellen zichzelf te genezen: een liefdevolle houding naar het leven, naar je ziekte gekoppeld met de wens om te achterhalen wat het in je is dat ertoe geleid heeft dat je deze ziekte hebt ontwikkeld.
Om een bijdrage te leveren aan een positief verhaal rondom alvleesklierkanker citeer ik een stukje uit 'Bewustzijn als Medicijn' van Gill Edwards:
"In 2002 kwam Ronnie Hawkins - een Canadese rock-'n'-rollster - tot de ontdekking dat hij pancreaskanker had en nog slechts drie of vier maanden te leven had. Zijn artsen en familieleden hadden erin berust dat ze hem zouden verliezen.
Maar toen bood een healer, een jongeman van nog geen twintig, Adam (1) geheten die enkele buitengewone resultaten had geboekt, aan om hem een afstandsbehandeling te geven. Ronnie voelde onmiddelijk het effect ervan, en vroeg of hij nog meer healingsessie kon krijgen - en zes maanden later werd hij genezen verklaard. We zijn nu acht jaar verder en hij is nog steeds vrij van kanker." (p.268)
(1) Adam, Dreamhealer, Sphere, 2007. (Nederlandse vertaling:De jongen met de magic touch, Ankh-Hermes, 2006) Dit boek heb ik in 2012 voor €2,50 bij de Slegte kunnen kopen.
Het effect van je eigen wereldbeeld op het ontstaan en omgaan met ziekten zou wel eens veel groter kunnen zijn dan we vermoeden. In de materialistische geneeskunde die nog altijd erg in zwang is, wordt ziekte vaak gezien als een soort van entiteit die losstaat van de omgeving.
In het boek van Gill Edwards, 'Bewustzijn als Medicijn', wordt geschreven over de mogelijkheid dat een bepaalde ziekte of een bepaalde aandoening wel eens vaker in relatie zou kunnen staan met een bepaalde manier van denken of het vasthouden van emoties die zich lichamelijk nestelen.
In het onderstaande fragment uit het bovengenoemde boek wordt aandacht besteed aan het verschijnsel van de 'onvruchtbare vrouw' en hoe de auteur in haar praktijk vaak heeft ervaren dat die onvruchtbaarheid een gevolg is van een 'psycho-energetische' blokkade.
"Vrijwel elke onvruchtbare vrouw die ik als patiënt had, heeft geworsteld met kwesties rond schaamte, schuld en gebrek aan eigenwaarde, naast een ambivalente houding ten opzichte van haar lichaam en vrouw-zijn.
Veel vrouwen zijn ook in hun geugd misbruikt en zijn bang dat door te geven aan hun kind. Sommigen zijn onzeker over hun primaire relatie.
Anderen hebben van het moederschap gewoon een te grote kwestie gemaakt, en hun wanhopige kinderwens creëert een stressvolle omgeving die conceptie onwaarschijnlijk maakt. Maar deze emotionele kwesties kunnen allemaal opgelost worden.
Waarom doen vruchtbaarheidsklinieken dit niet? Omdat ze niet in een bewust universum leven en daarom geen bewuste geneeskunde toepassen. Ze denken dat de 'oorzaak' van hun onvruchtbaarheid gelegen is in het fysieke lichaam - dat de fout ligt op de werkvloer, bij de arbeiders - in plaats van het lichaam te zien als een spiegel van het bewustzijn.
Binnen het oude paradigma ligt het probleem op het fysieke vlak, en dient het ook gecorrigeerd te worden op dat niveau. Volgens het nieuwe paradigma is het fysieke niveau eerder effect dan oorzaak." (pp.68-69)
Gill Edwards geeft in haar boek uit 2011, 'Bewustzijn als Medicijn' een treffende schets van het wereldbeeld van de materialist, zoals deze tegenwoordig nog altijd veel aanhangers heeft, vooral in het westen en in de wetenschappelijke wereld.
"Voor de materialist is het lichaam een machine - en bewustzijn is louter een bijverschijnsel, een bijeffect. De geest is op de een of andere manier voortgekomen uit oersoep en willekeurige genetische mutaties, vermoedelijk omdat dat in termen van overleving voordelen bood, naarmate de dieren zich langzaam ontwikkelden vanuit het plantenrijk. Maar aangezien de geest geen 'vaste stof' is, is niet echt belangrijk." (p.52)
P.S. Ook nog een prachtig stukje van de natuurkundige Sir James Jeans: "Het Universum gaat steeds meer lijken op een grote gedachte in plaats van een grote machine" (p. 55, Edwards)
Westerse Symptoombestrijding vrij Absurd voor Traditionele Volkeren
Gezondheid | Bewustzijnsgeneeskunde
|
01 April 2012 | 12:47:53
In het boek 'Bewustzijn als Medicijn' geeft de Britse Gill Edwards op krachtige wijze een beeld van hoe we ons bewustzijn kunnen gebruiken om de oorzaken van ziektes te leren begrijpen en die vervolgens ook aan te pakken waardoor veel ziektes ook als sneeuw voor de zon zouden kunnen gaan verdwijnen.
Hier volgt een mooi citaat uit dit boek uit 2011, dat ik terugvond op pagina 50:
"Zoals naturopaat William Mitchell aangaf: 'Hoofdpijn wordt niet veroorzaakt door een tekort aan aspirine' - dus waarom gaan we ervan uit dat pillen slikken op de een of andere manier het probleem oplost?
Tribale volkeren die traditionele genezingsmethoden gebruiken, zouden het idee om symptomen met medicijnen te onderdrukken, of nauwkeuriger naar het lichaam te kijken om te zien wat het probleem is, werkelijk absurd vinden.
Ze zouden het evident vinden, dat er iets binnen in jou als persoon mankeert - je relatie met jezelf, met anderen, met het leven of de spirituele wereld - en men zou zich erop richten de 'goede relaties' te herstellen zodat je energie weer op een gezonde manier kan stromen." (p.50)
Hoe Specialisten de DBC's gunstig voor zichzelf definieerden
Gezondheid | Geneeskunde
|
16 Maart 2012 | 18:09:51
Tijdens het lezen van het boek 'Graaiers of Redders?' van Willemijn Dicke, Bauke Steenhuisen en Wijnand Veeneman kwam ik een interessant stukje tegen over de beginperiode van de DBC-introductie (1).
De DBC (Diagnose Behandel Combinatie) staat voor een vaste prijs voor een bepaalde behandeling. Toen deze DBC's moesten worden vastgesteld hebben de specialisten haast de vrije hand gekregen in het samenstellen van de kosten, waarbij ze zichzelf zeer waarschijnlijk financieel extra in de watten hebben gelegd.
Lees maar eens mee:
"In de ontwikkeling van dit declaratiesysteem zat een grote weeffout, ziet Hoogervorst [minster van volksgezondheid tijdens invoering DBC-systeem in 2006] nu. 'Uiteindelijk hebben de specialisten zelf de DBC's mogen vaststellen. Dat is acheraf bezien, een strategische fout geweest en dat hadden we niet zo moeten doen.
Aan de andere kant: als we hun die ruimte niet hadden gegeven, hadden de specialisten veel meer weerstand geboden. Dit was de enige manier om hen ook mee te krijgen in het proces.'
Deze strategische fout heeft geleid tot behandelingen met te hoge vergoedingen voor specialisten. Sommige vergoedingen zijn nu 'goudgerand' vindt Hoogervorst.
Ook vertonen specialisten een weelde aan strategische gedragingen bij het declareren van hun behandelingen. Sinds de invoering van marktwerking zijn er opeens opvallend veel complexe verrichtingen, en weinig eenvoudige verrichtingen. De reden ligt voor de hand: complexe ingrepen krijgen een hogere vergoeding." (p. 58)
In het boek komt ook naar voren dat Nederlandse Specialisten koplopers zijn qua inkomsten in de gehele wereld, waarbij alleen de Engelse specialisten meer geld verdienen (zie ook dit boek, p.51)
VOETNOTEN
(1) Voor wat meer info over de DBC in de GGz zie: http://dhost.info/waterputklassiek/0067-epd-dbc-en-beroepsgeheim.htm
Hoe het gevoel van Afgescheidenheid past in het Verkennen van Eenheid
Noëtiek
|
03 Februari 2012 | 11:59:22
Het boek 'Het ontwaken van je dertien hartskwaliteiten' presenteert de stelling dat het juist de bedoeling zou zijn van
het leven dat we leren onze harten te sluiten (wat op dertien manieren
zou kunnen!) om die vervolgens ook weer te leren openen.
Bij een van die manieren om je hart te sluiten wordt ingegaan op het je
afsluiten van het eenheidsgevoel: het gevoel van onvoorwaardelijke
verbondenheid met alles en iedereen. Ik type hieronder een stukje over
uit het boek (p.120) ook omdat ik het zelf een mooie gedachte vond. Het
citaat start nadat iemand voor het eerst het gevoel heeft gekregen uit
dat eenheidsgevoel gevallen te zijn.
"Vanaf dat moment is het je bewust ervaren van eenheid verbroken en voel
je je afgescheiden van anderen en van de wereld om je heen. Mede door
deze scheiding kun je tegelijkertijd een meer uitgesproken contact je
innerlijk maken.
Omdat je je vóór het afscheidingsmoment met alles één
voelde, had in je in wezen minder contact met je innerlijke wereld, die
als zodanig ook niet bestond. Dit verlevendigde contact met je innerlijk
stelt je in staat om je Goddelijkheid meer in detail te verkennen, wat
niet mogelijk was geweest als jij je bewustzijn niet zo expliciet had
gesplitst in een binnen- en buitenwereld.
Hoe vervelend je
zelfveroordeling ook voor jou kan voelen, het is niettemin het resultaat
van een rijpingsproces dat je verder in je ontwikkeling brengt."
Hoofdredacteuren Vernietigend over Medische Tijdschriften
Gezondheid | Geneeskunde
|
01 Januari 2012 | 21:54:17
Dat er veel fout zit wat betreft de belangenverstrengeling van de wetenschap en hun geldschieters mag voor niemand meer een geheim zijn. In de onderstaande bijdrage uit het boek 'De Depressie Epidemie' van Trudy Dehue komen drie hoofdredacteuren van medische tijdschriften aan het woord, die allen op hun eigen karakteristieke wijze verwoorden hoe erg de situatie in werkelijkheid is.
"Hoofdredacteuren en ex-hoofdredacteuren zoeken ook buiten hun bladen de publiciteit. Ze laten daarbij alle pogingen tot nuance varen, wat ongebruikelijk is voor academici.
Marcia Angell, ex-hoofdredacteur van de New England Journal of Medicine, publiceerde bijvoorbeeld een boek met de onomwonden titel The Truth about Drug Companies. How they Deceive us and What to do about it.
Daarin stelt ze de privatisering van het Amerikaanse Universitair onderzoek aan de kaak en spreekt ze het idee tegen dat medicijnen duur zijn omdat de farmaceutische industrie zelf veel in fundamenteel onderzoek zou investeren.
Sinds de publicatie van dit boek in 2004 treedt Angell regelmatig over het onderwerp in de publiciteit. Op Youtube is de documentaire Big Bucks, Big Pharma te zien (zie onder), waarin ze zegt dat niet alleen de farmaceutische industrie de regels overtreedt, maar dat allerlei instanties zich hebben corrumperen.
Richard Smith, jarenlang hoofdredacteur van het British Medical Journal, richt zich eveneens in dergelijke bewoordeingen tot het grote publiek. Het bekendst is zijn artikel met de radicale titel 'Medical Journals are an extension of the marketing arm of pharmaceutical companies'.
Zijn collega Richard Horton van The Lancet, ten slotte, noemde medische-wetenschappelijke tijdschriften 'information laundering operations for the pharmaceutical companies'.
Ontwikkelingen in de onderzoeksindustrie van de afgelopen decennia verklaren hoe het kan dat hoofdredacteuren van oude gedistingeerde tijdschriften zich als actievoerders gingen gedragen." (p. 172)
In deze bijdrage wil ik een stuk aandragen dat ik aantrof in het boek 'Adam: de wereld van de magic touch'. Adam is een man die in staat is om lichtfrequenties waar te nemen die door het lichaam worden uitgestraald. Op een bepaald moment spreekt hij over kanker:
óf je kunt gaan proberen te zien dat de doemdiagnose vooral een uiting is van de tekortkomingen van de reguliere geneeskunde. Zo zou je je kunnen gaan richten op allerlei ervaringsverhalen van mensen die wél weer genezen zijn van kanker, of dat nu alvleesklierkanker is of niet. 
In het boek van Gill Edwards, 'Bewustzijn als Medicijn', wordt geschreven over de mogelijkheid dat een bepaalde ziekte of een bepaalde aandoening wel eens vaker in relatie zou kunnen staan met een bepaalde manier van denken of het vasthouden van emoties die zich lichamelijk nestelen.
gemaakt, en hun wanhopige kinderwens creëert een stressvolle omgeving die conceptie onwaarschijnlijk maakt. Maar deze emotionele kwesties kunnen allemaal opgelost worden. 
Hier volgt een mooi citaat uit dit boek uit 2011, dat ik terugvond op pagina 50:
"Vanaf dat moment is het je bewust ervaren van eenheid verbroken en voel
je je afgescheiden van anderen en van de wereld om je heen. Mede door
deze scheiding kun je tegelijkertijd een meer uitgesproken contact je
innerlijk maken. 
